Spotkanie modlitewne: „Eucharystyczny Płomień “

02. marzec 2012

Ewangelia wg. Św. Marka 9, 2-10

Przemienienie Jezusa

Po sześciu dniach Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam przemienił się wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden folusznik na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!». I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa.  A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy "powstać z martwych".

Rozważanie:

Moi drodzy bracia i siostry,

Przemienienie Jezusa jest bardzo ważne. To wielkie wydarzenie odbywa się w podczas modlitwy. Niebo otwiera się, Mojżesz i Eliasz rozmawiają z Jezusem, a Jego ubrania nawet zmieniają  się na inny kolor. Jest to bardzo głębokie przeżycie. Uczniowie chcą być pod takim wrażeniem tego niezwykłego doświadczenia, że ​​pozostają  na górze i chcą tam ustawić namioty. Nasze życie to podróż do nieba. Naszą  wielką  wizją  jest wejść do królestwa Bożego. Więc nie powinniśmy się koncentrować tak bardzo na dobrach ziemskich, ale więcej na niebie.

Spotkanie modlitewne: „Eucharystyczny Płomień “

09. marzec 2012

Ewangelia wg. Św. Jana 2, 13-25

Znak oczyszczenia świątyni

Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus udał się do Jerozolimy. W świątyni napotkał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. Wówczas sporządziwszy sobie bicz ze sznurków, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Weźcie to stąd, a nie róbcie z domu mego Ojca targowiska!» Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie. W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?»  Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo».  Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?» On zaś mówił o świątyni swego ciała. Gdy więc zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.

Powściągliwość Jezusa

Kiedy zaś przebywał w Jerozolimie w czasie Paschy, w dniu świątecznym, wielu uwierzyło w imię Jego, widząc znaki, które czynił. Jezus natomiast nie zwierzał się im, bo wszystkich znał i nie potrzebował niczyjego świadectwa o człowieku. Sam bowiem wiedział, co w człowieku się kryje.

Rozważanie:

Moi drodzy bracia i siostry,

dzisiejsza refleksja daje nam bardzo ważny wgląd w codzienną praktykę naszej wiary. Jezus jest więc zaniepokojony o świątynię, która ma dwa znaczenia: po pierwsze, kościół, gdzie będziemy świętować naszego Pana, Jego chwalić i uwielbiać, a po drugie, nasze ciało. W kościele mamy wielbić Boga i szanujemy Kościół, bo to dom Boga i Bóg jest tam obecny. Jezus był bardzo zły, gdy dom Boży był wykorzystywany jako targowisko. Kościół to nie targowisko, lecz miejsce Bożego kultu. Nasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, więc musimy także szanować nasze ciało. Zachowajmy więc czystą duszę, umysł i ciało przez drogocenną krew Jezusa!

Spotkanie modlitewne: „Eucharystyczny Płomień “

13. kwiecień 2012

Ewangelia wg. Św. Łukasza 24,13-35

Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: «Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?» Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: «Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało». Zapytał ich: «Cóż takiego?» Odpowiedzieli Mu: «To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli». Na to On rzekł do nich: «O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?» I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: «Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?»W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.

Rozważanie:

Moi drodzy bracia i siostry,

Zmartwychwstanie Jezusa przynosi wielką nadzieję dla świata. Pokazał swoim uczniom kilka razy przez swoje objawienie, że powstał z martwych. Ten fragment mówi o dwóch uczniach w drodze do wsi, zwanej Emaus. Jezus przyłączył się do nich i rozmawiał z nimi. Podczas tej rozmowy  serca ich płonęły ogniem Ducha Świętego. Przybyli do Emaus i rozpoznali Jezusa, gdy łamał chleb. Oczy im się otworzyły i poznali kim On był. Jezus pomoże także nam, by i nasze serca płonęły i otworzyły się nasze oczy. Mamy nową nadzieję i my możemy Jemu zaufać całkowicie. Zachowajmy tę krótką modlitwę w naszych sercach: "Zostań z nami Panie".

Spotkanie modlitewne: „Eucharystyczny Płomień “

20. kwiecień 2012

Ewangelia wg. Św. Jana 6, 1-15

Cudowne rozmnożenie chleba

Potem Jezus udał się za Jezioro Galilejskie, czyli Tyberiadzkie.Szedł za Nim wielki tłum, bo widziano znaki, jakie czynił na tych, którzy chorowali.Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami. A zbliżało się święto żydowskie, Pascha.Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą do Niego, rzekł do Filipa: «Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili?»A mówił to wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co miał czynić.Odpowiedział Mu Filip: «Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać».Jeden z uczniów Jego, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego:«Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?» Jezus zatem rzekł: «Każcie ludziom usiąść!» A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy. Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: «Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło». Zebrali więc, i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, które zostały po spożywających, napełnili dwanaście koszów. A kiedy ci ludzie spostrzegli, jaki cud uczynił Jezus, mówili: «Ten prawdziwie jest prorokiem, który miał przyjść na świat». Gdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę.

Rozważanie:

Moi drodzy bracia i siostry,

Jezus chce nam zawsze coś ważnego i znaczącego powiedzieć poprzez cuda, które czynił. Kiedy modliłem się przed Najświętszym Sakramentem, otrzymałem bardzo dobre rozważanie na temat tego cudu. Kiedy siadamy przed Nim, daje nam coś do jedzenia. To prawda. Jezus rozkazał ludziom, aby usiedli. Oni Go posłuchali , a następnie wziął chleb, modlił się nad nim i dał uczniom, aby oni  rozdali siedzącym. Cud stał się podczas rozdawania chleba. Każdy  miał co jeść, a nawet wiele pozostało. Za tym cudem kryje się głębokie, symboliczne znaczenie: Jeśli siedzimy przed Najświętszym Sakramentem, Bóg daje nam coś do jedzenia. Jezus powiedział. "Ja jestem chlebem życia i jestem chlebem żywym."  Mamy nadzieję, że daje nam coś do jedzenia i zapewnia nam wszystko, czego potrzebujemy.